5 aanwijzingen dat je een plant beter weg kunt doen

Hoe meer planten, hoe gezelliger, toch?

Vind ik ook. Maar soms kun je een plant toch beter weg doen. Dit zijn 5 aanwijzingen dat het tijd is afscheid van je plant te nemen.

1. Je plant is (op sterven na) dood

Dit ligt voor de hand: een dode plant is een van de deprimerendste dingen die je in je huis kunt hebben staan en moet dus gauw weg.

Maar: wanneer is een plant écht dood? Wanneer is hij echt niet meer te redden?

Je hoeft ‘m echt niet bij het eerste slappe blaadje in de kliko te kiepen, maar als je enorm je best doet om  nog wat te maken van dat ene nog levende blaadje en er gebeurt niks… is het toch beter om de plant vaarwel te zeggen.

Mijn dieffenbachia Welmoed zag er zo uit toen ik haar kocht. ↓ Een schoonheid, niet?

Ze had het zwaar in die hete zomer van 2018, toen we ook nog in een schimmelig tochthol woonden. Ze verloor wat bladeren, maar deed het verder nog. Een half jaar later, na de verhuizing, was dit van Welmoed over:

(ik zou eigenlijk willen waarschuwen dat deze beelden als schokkend ervaren kunnen worden…)

Het zag er toen al niet best uit, maar ik vond het zo’n mooie plant en had nog hoop dat ik haar nog op kon lappen.

Je voelt ‘m aankomen, Welmoed heeft het niet gered. Uiteindelijk was ze überhaupt niet meer herkenbaar als dieffenbachia en had ze nog 5 blaadjes. Die leefden nog, maar daar was ook alles mee gezegd. Haar stammen waren beurs en bleken aan de binnenkant te rotten:

Behoorlijk verdrietig heb ik toen Welmoed in de biobak gelegd. Ik heb nog geprobeerd een nog levend takje te stekken, maar dat is helaas niet gelukt. 🙁

2. Je vindt de plant echt heel lelijk

Echt aardig klinkt het niet, je doet een kind immers ook niet weg als het niet zo goed gelukt is, maar toch. Met planten moet je een klik hebben. Je hangt ook geen lelijk schilderij in je kamer. Ook niet als je het van je lievelingstante Beppie hebt gekregen. Dus een spuuglelijke plant kun je ook beter wegdoen. Er is vast wel een buur die hem wil adopteren.

Je kunt desnoods altijd nog tegen de gever zeggen dat de plant het op de een of andere manier niet goed deed bij jou in huis. Of gewoon eerlijk zeggen dat je het een onding vond, natuurlijk.

Dit gezegd hebbende ben ik natuurlijk zelf ook gewoon een watje. Ik heb ook een plant die iedereen prachtig vindt, maar die ik echt spuuglelijk vind. Maar ja. Ik heb hem gekregen… En ik weet dat het een plant is die er op zich naar neigt geen lange adem te hebben… dus vooruit…

3. Je bent allergisch voor de plant. Of hebt een kat of kind.

Tot nu toe is dit me alleen met bloemen overkomen, maar man, man, man, wat is het een ellende als het groen in je huis ervoor zorgt dat je de hele dag met traanoogjes loopt te niezen.

Een kat of ander pluizig beest dat aan planten knaagt die voor hem giftig zijn, of die ze gewoon sloopt is ook niet ideaal. Hetzelfde geldt voor kinderen.

In het geval van eigen allergie: onmiddellijk aan de buurman geven.

In het geval van kat of kinders kun je de plant eventueel nog ergens neerzetten waar het (katten)kroost niet komt, anders ook fluks doneren.

4. Je huis is absoluut niet geschikt voor de plant (of je bent dat zelf niet)

Stel, je krijgt een plant die graag lekker veel licht tot zich neemt, maar jij woont in een bezemkast. Of je woont in een oud huis waar de isolatie niet goed is en schimmel graag door de muren komt (ofwel mijn vorige huis, een plaatje, dat wel, maar een drama voor mens en plant). Daar houden de meeste planten niet van.

Het kan natuurlijk ook zijn dat je zélf niet zo geschikt bent voor de plant. Calathea’s en Fem, dat gaat bijvoorbeeld niet samen. Ik vind ze prachtig maar, ja, wat een drama queen is die plant. Waar de calathea denkt ‘maar ik heb een Heel Zwaar Leven!’ en ‘I’m an artist, I can’t live like this’, denk ik ‘houesop met die aanstelleritis’. Gevolg: calathea wordt levensmoe, ik chagrijnig. Exit calathea.

5 aanwijzingen dat je een plant beter weg kan doen

5. Je plant stinkt een uur in de wind

Kijk, ik vind dat mijn citroenboompje erg lekker ruikt. Hij is ook nog maar klein en je ruikt hem alleen goed als je je neus in zijn haren steekt.

Maar dat hoeft niet iedereen te vinden. Mijn moeder vindt bijvoorbeeld dat die dingen ongelooflijk meuren.

Daarvoor hoef je hem niet de deur uit te doen, tenzij je moeder bij je in huis woont. Of mijn moeder bij je in huis woont, maar ik denk dat ik dat wel zou hebben geweten. Maar word je nou zelf onpasselijk van de geur (lelies! getver!), dan kun je de plant beter bij de eerste gelegenheid aan iemand anders cadeau doen.

Hoe voorkom je dat je een plant weg moet doen?

Het is nooit leuk om afscheid te moeten nemen van een plant. Maar met een paar voorzorgsmaatregelen is het gelukkig (meestal) niet nodig:

  • Koop zelf planten die bij jou en je huis passen en zorg dat je weet wat ze nodig hebben. Veel water? Weinig water? Veel licht of juist weinig? Groepstherapie? Geven je planten nou verdacht vaak voortijdig de pijp aan Maarten, loop dan deze checklist even na.
  • Instrueer vrienden en familie over de planten die je wel/niet wilt hebben of kunt verzorgen. Mijn omgeving weet bijvoorbeeld inmiddels dat dit huis een calathea-vrije zone is. 😉

Plaats een reactie