Wat te doen als je planten steeds doodgaan, een checklist

​Je doet keihard je best. Je geeft ze water, brengt ze naar groepstherapie en zingt liedjes voor ze. En toch gaan je planten de hele tijd maar dood. Waarom?

Goede vraag. Geloof me, ik heb ervaring met planten die de pijp voortijdig aan Maarten geven. Vroeger lag de plantsterfte in elk vertrek waar ik me ophield zelfs op 100%. Tegenwoordig is dat gelukkig stukken beter, maar ik weet nog steeds niet alles in leven te houden.

Gelukkig heb ik wel een en ander geleerd over Dingen Die Planten (Kennelijk) Niet Leuk Vinden, en kan ik je dus deze handige checklist geven.

Gaan we!

Checklist: waarom gaan mijn planten dood?

1. Kan het zijn dat je te veel water geeft?

Vroeger had ik eens een vetplant. Zo’n klassiek geval, met gele bloempjes. Ik sloofde me enorm voor hem uit en gaf hem elke dag water. Dat bleek de plant niet te blieven. Beledigd stelde ik vast dat hij bleker en bleker werd. Boos hield ik op met water geven, en prompt deed het ding het natuurlijk beter. Vervolgens vergat ik hem en ging hij alsnog dood. Zo kan het gaan…

Want ja, planten hebben water nodig, en je wilt goed voor ze zorgen, dus je geeft lekker veel en lekker vaak water. Werkt bij de meeste planten dus niet. Hoewel sommige planten echt een serieus drankprobleem hebben (ik kijk hierbij mijn fittonia aan), drogen de meeste planten liever een beetje uit voor ze weer dorst krijgen.

Wat te doen?

  • Zoek voor je de plant koopt op wat hij nodig heeft (hoeveel water, op welke plek hij moet staan, enz.)
  • Leer de plant een beetje kennen en probeer te achterhalen wat hij wil. De meeste planten trekken te weinig water beter dan te veel water.
  • Aanwijzingen dat de plant te veel gedronken heeft: bladeren worden lichtgroen of gelig. Nieuw blad dat te voorschijn komt als bruin is ook een teken van naderende verdrinkingsdood. Let verder op de stengels en de wortels. Zijn ze zompig of rot, dan heb je te veel water gegeven.
  • Kom je er niet uit en blijft de plant kuren hebben, dan kun je een hygrometer kopen. Dat is een meetapparaatje dat je in de aarde zet en dat je dan vertelt of er gevoederd moet worden of niet.

Meet Kenjiro, mijn Pachira. Pachira’s hebben dus echt heel weinig water nodig. Ik moet bekennen dat ik Kenjiro 1 verzopen heb en inmiddels bij Kenjiro 2 ben aangeland.

2. Krijgt de plant te veel of juist te weinig licht?

Dieffenbachia’s hebben veel licht nodig, las ik toen ik mijn eerste (hij heet Flavio) kocht. Volle zon, kan prima. Lang verhaal kort: dat kan dus helemaal niet. Flavio verloor door ernstige brandwonden bijna al zijn bladeren, en gaat sindsdien als een soort basilicum door het leven. 🙁

Te weinig licht is natuurlijk ook niet goed. Daar kunnen blaadjes raar van gaan groeien (of liever, stoppen met groeien).

Wat te doen?

  • Ook hier: check vooraf wat de plant nodig heeft. Heb je vooral donkere ruimtes in huis, dan zet je er beter geen planten neer die veel licht nodig hebben. Zamioculcas en sansevieria’s doen er niet moeilijk over als ze weinig daglicht te zien krijgen.
  • De meeste kamerplanten houden er niet van om vol in de zon te staan, ook niet als ze veel licht nodig hebben. Beter zet je ze iets verder van het raam, of zorg je dat het licht gefilterd binnenvalt.

Het tragische leven van Flavio de Dieffenbachia. En ja, dat is écht dezelfde plant, in het oude huis, en het nieuwe…

3. Staat de plant op de tocht?

Tocht, daar houden planten dus ook écht niet van. Mijn vorige huis was een prachtige Hamburgse Altbau-woning. Heel fijn, maar het was ook een niet-geïsoleerd tochthol. Ik had op dat moment vier planten en binnen een week hadden ze allemaal luizen. Bah!

De Blutsauerampfer (veldzuring) kweekte dikke, witte luizen, de dieffenbachia’s en de epipremnum kleine, zwarte bewegende stipjes. Er viel niet tegenop te sprayen met zeepsop en knoflookthee, de Blutsauerampfer sneuvelde en ook de dieffenbachia’s werden steeds verdrietiger… 🙁

Wat te doen?

  • Probeer je planten uit de tocht te houden. Toen ik verhuisde naar een nieuwbouwhuis knapten ze allemaal op en sindsdien heeft er nooit meer iemand in de plantenfamilie luizen gehad.
  • Lukt het niet om een tochtvrije plek te vinden, kies dan voor wat robuustere planten. Cactussen, vetplanten en sansevieria’s zijn niet van die pieperds. Sansevieria’s heb je bovendien echt in alle soorten en maten, dus eentonig hoeft het niet te worden.

De Blutsaueramfer hield het niet lang vol. De luizen waren zo onsmakelijk dat ik ze niet gekiekt heb.

4. Woont de plant in een goede pot?

Toen ik mijn eerste planten kocht, dacht ik dat het ‘de bedoeling’ was dat ik ze z.s.m. uit hun plastic tuincentrumpot bevrijdde en in een mooie sierpot zette. Je voelt hem al aankomen: dat werd geen succes.

Waarom niet? Omdat het water niet meer kon weglopen. De onderkant van de pot, en daarmee de wortels, bleef dus altijd nat. Daar gaan wortels van rotten en voor je het weet is je plant dood.

Wat te doen?

  • Laat de plant gewoon lekker in z’n plastic potje zitten. Dit potje heeft gaten aan de onderkant, en een verhoginkje om op te staan. Zet je dit potje dan in een sierpot, dan kan het overtollige water weglopen zonder dat het de wortels aantast. Als de plant gaat groeien (en dat is natuurlijk wel de bedoeling, want deze post gaat over het voorkomen dat je planten de hele tijd doodgaan), moet hij op een gegeven moment naar een grotere pot verhuizen. Dit hoef je pas te doen als de wortels helemaal uit de pot groeien. (Duurt doorgaans dus wel even.)
  • Je kunt ook potscherven of speciale hydrokorrels onder in de sierpot leggen, zodat er ruimte is voor water dat de plant niet nodig heeft.

5. Kan het zijn dat de plant gewoon een zeikerd is?

Soms doe je alles goed en gaat de plant toch dood, zonder dat er reden voor is.

Sommige planten zijn gewoon zeikerds. (Goede kans dat je bijvoorbeeld met een calathea te maken hebt – hashtag #dramaqueen…) Sommige planten zijn ook al niet heel gezond als ze uit de winkel komen. Planten uit de supermarkt hebben daar bijvoorbeeld vaak best een zwaar leven (te weinig natuurlijk licht, slechte verzorging…). Tegen de tijd dat ze dan bij jou intrekken zijn ze dan al uitgeput.

Wat te doen?

  • Verdiep je in de plant en koop altijd de gezondste plant die je kunt vinden. Kneusjes adopteren is heel nobel, maar als je kneusjes vervolgens blijven doodgaan, wordt jij er alleen maar verdrietig van. Niet doen. Ik ga er nog steeds van uit dat planten al 3-0 achter staan als ze bij mij moeten wonen, dus ik kies de exemplaren die er het sterkst uitzien.
  • Een sterke plant heeft geen hangende of geknakte blaadjes, geen luis en zéker geen schimmel.
  • Koop planten bij voorkeur bij een plantenwinkel of tuincentrum. Planten uit supermarkten en Ikea hebben vaak een moeilijke jeugd achter de rug. (Serieus, ik heb bij Ikea eens een groepje heel treurige sansevieria’s in een bak water zien verpieteren.)
  • En soms klikt het gewoon niet met een plant en kun je hem beter aan de buurman geven. (Dit zijn 5 aanwijzingen dat je beter van je plant kunt scheiden.)

Calathea’s horen ‘s nachts, als ze gaan slapen, hun blaadjes in te rollen en ‘s morgens weer te openen. Ik denk dat de mijne een jetlag had, want die deed het bij voorkeur andersom. Om vervolgens binnen een maand überhaupt niet meer te willen opstaan. Het potje blijft wel een schoonheid, vind je niet?

Heb je zelf nog een gouden tip om te voorkomen dat je planten steeds blijven doodgaan?

Dan hoor ik dat héél erg graag, want zoals gezegd, ik heb een hoop bijgeleerd, maar er ontglipt me nog steeds wel eens een plant. En dat is ook heus normaal, maar ik vind het toch altijd verdrietig. Dus kom maar door!

Dieffenbachia’s hebben ook een gebruiksaanwijzing, maar ik heb die inmiddels min of meer gekraakt en ik vind het prachtige planten. Dit is Carlotta, vernoemd naar de hoofdpersoon uit een van mijn favoriete Regionalkrimis. Haar kleinzoon Felice zie je hieronder.

Plaats een reactie